Bossa is nu al 5 dagen bij ons en hij begint hier stilletjes te wennen. Als hij wil rusten gaat hij naar boven naar de kattenkamer in zijn nestje liggen, maar het tonnetje van de krabpaal aan het raam weet hij inmiddels ook al goed te waarderen.




De nachten zijn al wat rustiger geworden. Van zodra hij merkt dat we gaan slapen zit hij als eerste op ons bed en kruipt hij liefst tussen ons beiden in. En dan maar spinnen, zo schattig en lief.
Zorah wordt uit gewoonte onder gepiept in haar nestje op de hal... soms lukt dat maar soms ook niet en wil ze liever ook bij ons in het bed slapen tot ergernis van Bossa. Ze gaat dan heel voorzichtig naar hem toe maar Bossa zelf laat dat niet toe. Hij heeft dus nog wel wat tijd nodig om haar volledig te vertrouwen.
Naar ons toe is hij in ieder geval heel lief en aanhankelijk. We wisten dat hij veel aandacht nodig heeft... maar zoveel hadden we eerlijk gezegd niet verwacht. Je moet soms opletten waar je stapt want hij loopt graag voor je voeten. En net zoals Zornik komt hij al miauwend aanhollen als je thuis komt. Een dingetje dat we missen bij Zorah die onverschillig blijft liggen in haar nestje.
We waren ook gewaarschuwd dat Bossa een 'vocale' kat is. Hij kan luid te keer gaan zodat je zou denken dat hij honger heeft ofzo of dat er iets is. Maar als je hem dan oppakt dan begint hij te spinnen. Aandacht dus... dat is wat hij nodig.
Het is nauwelijks te geloven dat Bossa al 10 jaar oud is. Hij is zo energiek en speels en kan super hoog springen. De speeltjes die hij bijhad zijn echt wel nodig om hem bezig te houden want dat vindt hij duidelijk heel geweldig! Hem alleen laten in de tuin is dus not done; dan klimt hij zonder problemen de omheining over. Hier moeten we dus nog iets op vinden want op dat vlak is hij totaal verschillend met onze sphynxen die braafjes in de tuin blijven.
Dat Bossa heel nieuwsgierig is hebben we ook al mogen ondervinden. Hij gaat graag op verkenning en vandaag wou hij bovenop de eetkamerkast springen van op de tafel. Zijn eerste sprong was misrekend en belandde hij met zijn vier poten op de grond. Maar daar bleef het niet bij. De volgend sprong lukte wel en een het houten beeldje op de kast donderde naar beneden. Zijn sprongen zijn niet zo berekend en voorzicht als die van Zornik en Zorah.
De volgende uitdaging was de dampkap en dan zo op de koelkast en op de hangkastjes in de keuken.
Ook deze ochtend was hij in de dressing op verkenning geweest. Hij zat op een poef en sprong zo naar een lade waar hij bleef aanhangen die vervolgens openging. Hij viel eraf en sprong opnieuw van de poef op de openstaande lade en van daaruit op de bovenste plank tussen de kleren. Onze kamerdeur zal dus in het vervolg overdag gesloten blijven :-)