De komst van Bossa

Vandaag kwam Bossa naar ons.  Hij had enkele van zijn vertrouwde spulletjes bij en zijn voeding want hij staat op speciale voeding voor zijn maag-en darmproblemen.

We waren al verwittigd dat het een 'vocale kat' is en inderdaad ik hoorde hem al janken toen ze voor de deur stonden.  Een emotioneel moment voor Kathleen want het is heel moeilijk om je geliefd diertje af te staan aan iemand anders.  Ik zou het denk ik niet kunnen... maar ze doen het om zijn bestwil omdat hij thuis te veel stress heeft door de andere katten die hem steeds lastig vallen.  Een mooi en moedig gebaar! Hopelijk kan hij hier zijn rust vinden.   

Zorah lag rustig te slapen in haar mandje en keek nog niet eens op, laat staan dat ze zou afkomen.  Ze moet hem zeker hebben horen janken maar bleef veilig onder haar dekentje liggen. 

Bossa had er een lange rit opzitten van de Limburg dus we gingen met hem onmiddellijk naar de 'kattenkamer' waar zijn nieuwe kattenbak klaarstond. Maar een plasje deed hij nog niet. Wel was hij heel benieuwd door de nieuwe omgeving en begon hij direct overal op verkenning te gaan.  En tot onze grote verbazing mochten we hem al strelen en gaf hij al kopjes. Wat een sociale kat! Zo leuk!

Af en toe dook hij onder de kast om een een veilig plekje te zoeken maar het duurde niet lang of hij lag al in een slaapzak met zijn dekentje.  We lieten hem even alleen om te bekomen en uit te rusten. Toen we na een tijdje terug polshoogte kwamen nemen, kwam hij aangelopen en ging hij ook mee met ons naar beneden. Zorah was inmiddels ook uit haar nestje gekomen. Spannend....de allereerste confrontatie tussen beiden....  Neus aan neus stonden ze voor elkaar. Bossa begon te janken maar Zorah deed niets en klom op een stoel onder de tafel.  Een goed teken want dat is wat Bossa nodig heeft: geen stress dus een kat die hem niet opjaagt maar met rust laat.

Nadat zijn baasjes vertrokken waren trippelde Bossa terug naar boven naar de kattenkamer, zijn 'veilig plekje'.  We hebben hem dan ook alleen gelaten om te bekomen van deze toch wel ingrijpende dag. Wel met de deur open zodat we af en toe even konden komen piepen.  Hij lag te rusten in zijn slaapzak maar was wel heel alert want van zodra hij ons zag kwam hij jankend af en kopjes geven.  Later op de avond kwam hij Zorah beneden opzoeken en jankte hij wanneer ze dicht bij elkaar kwamen. Zorah daarentegen bleef gewoon zitten of druipte stilletjes af.

Sven en Jess zouden morgen komen maar konden het niet laten om toch al even binnen te springen .  Zij kregen ook direct kopjes van Bossa en hij liet zich zonder probemen aaien. De vermoeiende dag, de nieuwe omgeving, vreemde huisgenoten weerhielden Bossa echter niet om te spelen en was een teken dat hij  zich toch al wat op zijn gemak voelde.  Wat kan die hoog springen!  En Zorah zat stilletjes van op afstand te kijken naar deze vreemde wildebras ;)

De eerste nacht kon tellen.  Bedoeling was om de deur van de kattenkamer gesloten te houden zodat Bossa niet weg kon en tot rust kon komen. Maar Zorah stond steeds te krabben aan de deur. Onophoudelijk zodat ik op den duur uit alle frustratie haar bij me in bed heb genomen. En toen hoorde ik Bossa krabben en zelfs bonken op de deur.  Echt niet te doen dus dan maar de deur terug open gelaten.  Bossa wou ook bij ons in bed maar als hij Zorah zag begon hij te grollen. Tot 3u 's nachts zaten ze achter elkaar te sluipen, naar beneden, terug naar boven, op het bed, uit het bed etc... en hielden die twee ettertjes me wakker.  

Uiteindelijk hebben we ze allebei in ons bed genomen, Bossa bij Luc en Zorah bij mij maar wel zodanig dat ze elkaar konden zien en daardoor allebei gerust waren .... en zo zijn we uiteindelijk allemaal in slaap gevallen....